кінець

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

кінець (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
kìnecʹ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec (ostatnia chwila)
(1.2) koniec, kraniec (ostatni fragment przedmiotu)
(1.3) przen. pot. koniec, śmierć
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) кінець світу • кінець війни • кінець року
synonimy:
antonimy:
(1.1-2) початок
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. кінцівка f, кінцівочка f
zdrobn. кінчик m
czas. кінчати ndk., кінчатися ndk., кінчити dk., кінчитися dk.
przym. кінцевий, кінцьовий
związki frazeologiczne:
кінець кінцемкінці з кінцями зводитиу палиці два кінці
etymologia:
uwagi:
źródła: