karg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

karg (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[kaɐ̯k] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jałowy, nieurodzajny
(1.2) skąpy, skromny
(1.3) powściągliwy, zdawkowy
odmiana:
(1.1) st. wyższy  karger/kärger; st. najwyższy  am kargsten/am kärgsten
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) karger Boden, karge Erde, karges Land; blutkarg, blutkargend, pfennigkarg, schreibkarg, wortkarg, zeitkarg
(1.2) karger Lohn, karge Bezahlung/Nahrung, die karg bemessene Zeit; ein karges Licht, eine karge Ovation
synonimy:
(1.1) ärmlich, beschränkt, dürftig, einfach, frugal, gering, jämmerlich, knapp, kümmerlich, minimal, schmal, spärlich, unergiebig, armselig, dünn, kraftlos, matt, mickerig, mickrig, passiv, primitiv, schmächtig, schütter, schwach, selten, sporadisch, stumpf, unaufdringlich, wenig, zurückhaltend
(1.2) arid, dürr, fruchtlos, gering, geringwertig, knochendürr, kümmerlich, mager, öde, trocken, unfruchtbar, unversorgt, verkümmert, wüstenhaft
antonimy:
(1.1-3) unkarg
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Kargheit, Karglaut
czas.  abkargen, einkargen, erkargen, kargen, nachkargen, vorkargen
przym.  kärglich
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: