Bruch
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Bruch (język niemiecki)
- wymowa:
- wymowa austriacka
- (1.1-8) IPA: [bʀʊx] lm [ˈbʀʏçə]
- (1.9) IPA: [bʀuːx] lm [ˈbʀyːçə] lub [ˈbʀyːçɐ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) złamanie, roztrzaskanie
- (1.2) złamanie (umowy, kontraktu)
- (1.3) zerwanie kontaktów
- (1.4) med. złamanie
- (1.5) med. przepuklina
- (1.6) mat. ułamek
- (1.7) geol. uskok
- (1.8) pot., środ. włamanie
- (1.9) bagno
- odmiana:
- (1.1-8) lp ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche
- (1.9) lp ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche lub die Brücher, der Brücher, den Brüchern, die Brücher
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.6) gemeiner Bruch → ułamek zwykły • Dezimalbruch → ułamek dziesiętny • echter/unechter Bruch → ułamek właściwy / niewłaściwy • einen Bruch kürzen / erweitern → skrócić/rozszerzyć ułamek • Kehrbruch • Stammbruch
- synonimy:
- (1.4) Fraktur, Knochenbruch
- (1.5) Hernie, Eingeweidebruch
- (1.7) Verwerfung, Sprung
- (1.8) Einbruch
- (1.9) Sumpf, Moor
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- Bruchbude
- etymologia:
- (1.1-8) śwn. bruch << swn. bruh; od czas. brechen
- (1.9) śwn. bruoch << swn. bruoh (por. hol. broek "teren podmokły", ang. brook "strumień")
- uwagi:
- źródła:
