épice

épice (język francuski)

wymowa:

IPA: [e.pis] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) korzeń, przyprawa

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza épice; lm liczba mnoga épices

przykłady:

(1.1) Le clou de girofle, la muscade, le poivre, le gingembre et le safran sont des épices. → Goździki, gałka muszkatołowa, pieprz, imbir i szafran to przyprawy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pain d'épice/pain d'épices • quatre-épices

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik épicer

rzecz. rzeczownik épicerie, épicier

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina species

uwagi:

zobacz też: épices

źródła: