znak interpunkcyjny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

znak interpunkcyjny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈznak ˌĩntɛrpũŋkˈʦ̑ɨjnɨ], AS[znak ĩnterpũŋkcyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego; zob. też znak interpunkcyjny w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) znak przestankowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) zobacz też: kropkaprzecinekśrednik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Znaki typograficzne i interpunkcyjne
tłumaczenia:
źródła: