średnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

średnik (język polski)[edytuj]

średnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɕrɛdʲɲik], AS[średʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; zob. też średnik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Znowu pomylił średnik z przecinkiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) znak przestankowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. średnica f, średniactwo n, średniak m
przym. średni
przysł. średnio
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: