zaręczyny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaręczyny (język polski)[edytuj]

zaręczyny (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kult. obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie; zob. też zaręczyny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Planujesz zaręczyny w święta Bożego Narodzenia?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zrękowiny, gw. okliszczyny[1]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) obrzęd
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zaręczyć się dk., zaręczać się ndk.
przym. zaręczynowy, zaręczony
rzecz. ręczniczek mrz, ręka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zaręczyć + -yny
uwagi:
por. narzeczeństwo
tłumaczenia:
źródła:
  1. Anna Kostecka-Sadowa, Wybrane tendencje słowotwórcze w polszczyźnie południowokresowej na przykładzie Mościsk i okolic (uwagi o zjawiskach słowotwórczych w języku Polaków południowokresowych), „Socjolingwistyka” XXVII, 2013, s. 156.