affiance

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

affiance (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) zaręczyć się

rzeczownik

(2.1) ufność
(2.2) daw. zaręczyny
odmiana:
przykłady:
(2.2) Affiance made, my happinesse begonne[1]Zaręczyny dokonane, idź precz moje szczęście.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fiance, fiancée
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Edmund Spenser: Królowa rusałek, rok 1590