zamiatacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zamiatacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zãˈmʲjataʧ̑], AS[zãmʹi ̯atač], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik miejski zajmujący się zamiataniem ulic, targowisk, dworców
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czyściciel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zamiatać, zamieść
rzecz. zamiataczka ż, zamiatanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: