czyściciel

czyściciel (język polski)

wymowa:

IPA: [t͡ʃɨɕˈt͡ɕit͡ɕɛl], AS: [čyśćićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto coś czyści

(1.2) ktoś, kto łapie bezdomne psy

(1.3) ktoś, kto uprząta padlinę

(1.4) ktoś, kto kastruje zwierzęta

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	czyściciel	czyściciele
dopełniacz	czyściciela	czyścicieli
celownik	czyścicielowi	czyścicielom
biernik	czyściciela	czyścicieli
narzędnik	czyścicielem	czyścicielami
miejscownik	czyścicielu	czyścicielach
wołacz	czyścicielu	czyściciele

przykłady:

(1.1) Czyściciel okien w Nowym Jorku przeżył upadek z 47 piętra.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) oczyszczacz

(1.2) hycel

(1.4) kastrator

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) pucybut, czyściarz

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. czyszczacz mos/mrz, czyszczenie n, czyszczak, czyszczalnia, czyszczarka ż, czyszczarnia ż, czyściarz, czyściec mrz, czyścina, czyścioch mos, czyściocha ż, czystka ż, czyścik mrz, czyścioszek mos, czyścioszka ż, czyściwo n, oczyszczacz mos/mrz, oczyszczak, oczyszczalnia ż, oczyszczalnik, oczyszczanie n, oczyszczarka, oczyszczenie n, przeczystość ż, przeczyszczanie, przeczyszczenie

czas. czyścić, czyścieć, oczyszczać, oczyścić, przeczyszczać, przeczyścić

przym. czysty, czyściuchny, czyściusieńki, czyściuteńki, czyściutki, czyśćcowy, czyscowy, czyścowy, oczyszczalny, przeczysty, czystościowy

przysł. czysto, czyściuchno, czyściusieńko, czyściuteńko, czyściutko

związki frazeologiczne:

czyściciel kamienic

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: