wapień

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wapień (język polski)[edytuj]

wapień (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvapʲjɛ̇̃ɲ], AS[vapʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia; zob. też wapień w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) wapień krystaliczny / pelitowy / krynoidowy / koralowy / rafowy / numulitowy / litotamniowy / diploporowy / oolitowy / podstawowy / cechsztyński / dębnicki
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) skała
hiponimy:
(1.1) mikryt, dismikryt, biomikryt, biosparyt, oomikryt, oosparyt, pelmikryt, pelsparyt, intramikryt, intrasparyty, biolit, kreda
holonimy:
meronimy:
(1.1) węglan wapnia, kalcyt, aragonit
wyrazy pokrewne:
rzecz. wapiennik m, wapń m, wapno n, wapnowanie n, powapnowanie n, wapniak m, wapniara ż, Wapnica ż, Wapniarka ż, Wapienno n
czas. wapnować ndk., powapnować dk.
przym. wapienny, wapnisty, wapniowy
przysł. wapiennie, wapniście, wapniowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) nie mylić z „wapń
tłumaczenia:
źródła: