wanta
wanta (język polski)
[edytuj]
.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) żegl. lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu; zob. też wanta (żeglarstwo) w Wikipedii
- (1.2) techn. lina stalowa podtrzymująca przęsło w moście podwieszanym
- (1.3) gw. (Podhale, Zagórze i Spisz) wielki głaz, najczęściej górski[1][2][3][4]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wanta wanty dopełniacz wanty want celownik wancie wantom biernik wantę wanty narzędnik wantą wantami miejscownik wancie wantach wołacz wanto wanty
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) lina
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shroud
- baskijski: (1.1) abenka; (1.2) tirante
- białoruski: (1.1) ванта ż
- duński: (1.1) vant n
- esperanto: (1.1) mastotenilo, stajo, vanto
- fiński: (1.1) vantti
- hiszpański: (1.1) obenque m; (1.2) tirante m
- niemiecki: (1.1) Want n
- nowogrecki: (1.1) ξάρτι n
- rosyjski: (1.1) ванта ż
- szwedzki: (1.1) vant n
- ukraiński: (1.1) ванта ż
- włoski: (1.1) sartia ż
- źródła:
- ↑
Hasło „wanta” w: Józef Kąś, Maciej Rak, Ilustrowany słownik gwary i kultury spiskiej, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2024–2025. - ↑ Hasło „wanta” w: Słownik w: Helena Grochola-Szczepanek, Rafał L. Górski, Ruprecht von Waldenfels, Korpus języka mówionego mieszkańców Spisza, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 2019.
- ↑ Hasło „wanta” w: Józefa Kobylińska, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej), Marian Kucała (rec.), Irena Pabian (red.), Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, Kraków 2001, ISBN 83-7271-099-6.
- ↑ Hasło „wanta” w: Juliusz Zborowski, Słownik gwary Zakopanego i okolic, Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego—Instytut Języka Polskiego PAN, Zakopane—Kraków 2009, ISBN 978-83-60982-24-2, s. 409.
