utrwalenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

utrwalenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od utrwalić
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W celu utrwalenia swego panowania francuscy kolonizatorzy starali się podtrzymywać fikcję odrębności poszczególnych części Wietnamu, zwłaszcza Kochinchiny[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. utrwalanie n, trwanie n, trwała ż, trwałość ż
czas. utrwalać ndk., utrwalić dk., trwałość ż, trwać ndk.
przym. trwały
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Studia nauk politycznych, PWN 1976, t. 23, s. 115.