uklęknąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uklęknąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈklɛ̃ŋknɔ̃ɲʨ̑], AS[uklŋknõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą asynch. ę 
znaczenia:

czasownik dokonany

(1.1) zgiąć nogi w kolanach i oprzeć się na nich na ziemi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kapłan ukląkł i sunął na kolanach za toczącą się po trotuarze monetą[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klęknąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klękanie n
czas. klęczeć, klękać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: klękać
źródła:
  1. Bogdan Wojdowski, Chleb rzucony umarłym, 1971, Narodowy Korpus Języka Polskiego.