klękać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klękać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈklɛ̃ŋkaʨ̑], AS[klŋkać], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. klęknąć)

(1.1) zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) padać na kolana
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. uklęknąć dk., klęczeć ndk., przyklękać ndk., przyklęknąć dk.
rzecz. klękanie n, klęczenie n, klęcznik m
związki frazeologiczne:
klękajcie narodyklękać do miecza
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: