knien

knien (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈkniːən]

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) klękać, kleknąć

odmiana:

(1.1) knien (kniet), kniete, gekniet (haben)

przykłady:

(1.1) Der alte Mann kniete vor dem Altar . → (Ten) stary człowiek klęczał przed ołtarzem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Knien n, Knie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Jeżeli rdzeń formy czasownika jest zakończony -ie, to w końcówkę koniugacyjną -en trzeba skrócić do -n, np. wir knien / sie knien.

źródła: