udanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

udanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈdãɲɛ], AS[udãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób udany; zgodnie z oczekiwaniami

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) odniesienie dobrego, właściwego, pomyślnego, pozytywnego skutku
(2.2) wybieranie się, pójście / pojechanie dokądś
odmiana:
(1.1) st. wyższy bardziej udanie; st. najwyższy najbardziej udanie
(2.1) blm,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pomyślnie; przest. udatnie
antonimy:
(2.1) nieudanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. udawanie n, udawacz mos, udawaczka ż
czas. udać dk., udawać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(2.1) rzecz. odczas. od: udać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: