Przejdź do zawartości

tynktura

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

tynktura (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [tɨ̃ŋkˈtura], AS: [tỹŋktura], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- 
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) herald. barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł; zob. też tynktura (heraldyka) w Wikipedii
(1.2) farm. lecznicza nalewka alkoholowa, eterowa, ewentualnie wodna, zrobiona na podstawie składników roślinnych lub zwierzęcych
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianowniktynkturatynktury
dopełniacztynkturytynktur
celowniktynkturzetynkturom
bierniktynkturętynktury
narzędniktynkturątynkturami
miejscowniktynkturzetynkturach
wołacztynkturotynktury
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tinctura[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=tynktura&oldid=7751172”