trapić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trapić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. strapić)

(1.1) przyprawiać o zmartwienie
(1.2) czynnie przysparzać niepokojów

czasownik zwrotny niedokonany trapić się (dk. strapić się)

(2.1) odczuwać przygnębienie, smutek, troskę z pewnego powodu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) martwić, niepokoić
(1.2) dokuczać, gnębić, nękać
(2.1) martwić się, niepokoić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. utrapienie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: