timokracja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

timokracja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtʲĩmɔˈkraʦ̑ʲja], AS[tʹĩmokracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. forma rządów, w której władzę sprawuje grupa najbogatszych ludzi; zob. też timokracja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. timokrata m
przym. timokratyczny
przysł. timokratycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. τιμή + κρατέωcena + rządzić[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Encyklopedia PWN