szturmowiec

szturmowiec (język polski)

szturmowiec (1.2)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz wojsk szturmowych

(1.2) s.f. liter. film. żołnierz sił imperium w uniwersum „Gwiezdnych wojen”

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szturmowiec	szturmowcy
dopełniacz	szturmowca	szturmowców
celownik	szturmowcowi	szturmowcom
biernik	szturmowca	szturmowców
narzędnik	szturmowcem	szturmowcami
miejscownik	szturmowcu	szturmowcach
wołacz	szturmowcu	szturmowcy
depr. M. i W. lm: (te) szturmowce

przykłady:

(1.2) Gdy eskor­tu­jący ją wcześniej szturmowiec zda­wał raport, nadal czuła na ple­cach lufę bla­stera.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szturm m, szturmowanie n

czas. szturmować ndk.

przym. szturmowy

przysł. szturmem

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) pol. szturm + -owiec

uwagi:

(1.2) por. rebeliant • padawan • Jedi • szturmowiec • klon

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) stormtrooper
• esperanto: (1.1) sturmanto, sturmisto; (1.2) sturmanto, sturmisto
• niderlandzki: (1.1) stormtroeper m, stoottroeper m

źródła: