systematyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

systematyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsɨstɛ̃ˈmatɨka], AS[systẽmatyka], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. na 3 syl.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć
(1.2) układ (system) przedmiotów lub pojęć danej nauki
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
systematyka organizmów • systematyka języków • systematyka związków chemicznych
synonimy:
(1.1-2) taksonomia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. system m, systematyk m, systematyzacja ż, systematyzowanie n, usystematyzowanie n
czas. systematyzować ndk., usystematyzować dk.
przym. systematyczny
przysł. systematycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: