sene

sene (język duński)

en sene (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. ścięgno

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) = sen → późny

odmiana:

(1.1) en sene, senen, sener, senerne

przykłady:

(1.1) Det mest typiske tegn på en senebetændelse er, at der opstår smerter i musklen og dens sene som følge af en overbelastning. → Najbardziej typowym objawem zapalenia ścięgna jest pojawienie się bóli w mięśniu i jego ścięgnie w wyniku przeciążenia.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. senet

związki frazeologiczne:

etymologia:

stnord. sina

uwagi:

źródła:

sene (hiri motu)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) przodek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sene (język krymskotatarski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

IPA: [sɛ'nɛ]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rok

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) yıl

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab. سنة

uwagi:

źródła:

sene (język turecki)

wymowa:

IPA: [sɛ'nɛ]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rok

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sene	seneler
biernik	seneyi	seneleri
celownik	seneye	senelere
miejscownik	senede	senelerde
ablatyw	seneden	senelerden
dopełniacz	senenin	senelerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp senem senelerim 2. os. lp senen senelerin 3. os. lp senesi seneleri 1. os. lm senemiz senelerimiz 2. os. lm seneniz seneleriniz 3. os. lm senesi seneleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp senemi senelerimi 2. os. lp seneni senelerini 3. os. lp senesini senelerini 1. os. lm senemizi senelerimizi 2. os. lm senenizi senelerinizi 3. os. lm senesini senelerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp seneme senelerime 2. os. lp senene senelerine 3. os. lp senesine senelerine 1. os. lm senemize senelerimize 2. os. lm senenize senelerinize 3. os. lm senesine senelerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp senemde senelerimde 2. os. lp senende senelerinde 3. os. lp senesinde senelerinde 1. os. lm senemizde senelerimizde 2. os. lm senenizde senelerinizde 3. os. lm senesinde senelerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp senemden senelerimden 2. os. lp senenden senelerinden 3. os. lp senesinden senelerinden 1. os. lm senemizden senelerimizden 2. os. lm senenizden senelerinizden 3. os. lm senesinden senelerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp senemin senelerimin 2. os. lp senenin senelerinin 3. os. lp senesinin senelerin 1. os. lm senemizin senelerimizin 2. os. lm senenizin senelerinizin 3. os. lm senesinin senelerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) geçen sene → w ubiegłym / zeszłym roku

synonimy:

(1.1) yıl

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab. سنة

uwagi:

źródła:

sene (język tuvalu)

sene (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jedn. monet. cent

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: