sekstet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: sextet

sekstet (język polski)[edytuj]

sekstet (1.1)
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: seks•tet
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. zespół sześciu muzyków lub śpiewaków[1]; zob. też sekstet w Wikipedii
(1.2) muz. utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów; zob. też sekstet w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na naszej scenie wystąpi sekstet wokalny z Litwy.
(1.2) Wspaniałe sekstety kończą oba akty[2].
(1.2) Najwybitniejsze sekstety smyczkowe skomponował Johannes Brahms[2].
składnia:
kolokacje:
(1.2) sekstet dęty / smyczkowy / wokalny
(1.2) sekstet perkusyjny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zespół
(1.2) utwór
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zdrobn. sekstecik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. sestetto < łac. sextusszósty
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „sekstet” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 z Wikipedii