Przejdź do zawartości

samobójczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

samobójczy (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌsãmɔˈbujt͡ʃɨ], AS: [sãmobui ̯čy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
ⓘ
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo[1]
(1.2) grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny[1]
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mos/mzwmrzżnmosnmos
mianowniksamobójczysamobójczasamobójczesamobójczysamobójcze
dopełniaczsamobójczegosamobójczejsamobójczegosamobójczych
celowniksamobójczemusamobójczejsamobójczemusamobójczym
bierniksamobójczegosamobójczysamobójcząsamobójczesamobójczychsamobójcze
narzędniksamobójczymsamobójcząsamobójczymsamobójczymi
miejscowniksamobójczymsamobójczejsamobójczymsamobójczych
wołaczsamobójczysamobójczasamobójczesamobójczysamobójcze
 nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) myśli samobójcze • śmierć samobójcza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zabójczy
(1.2) ryzykowny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samobójca m, samobójczyni ż, samobójstwo n, samobój m
przym. przedsamobójczy
przysł. samobójczo
związki frazeologiczne:
gol samobójczy • bramka samobójcza
etymologia:
pol. sam + -o- + -bójczy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ Maria Jarosz, Samobójstwa : ucieczka przegranych, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=samobójczy&oldid=8744541”