ruten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: ruttenrutén

ruten (język polski)[edytuj]

ruten (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈrutɛ̃n], AS[rutẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; zob. też ruten w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ruten?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Ru
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rutenizm mrz
przym. rutenowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. ruthenium: od nazwy własnej Ruthenia, którym to słowem określano w średniowiecznej łacinie Ruś; metal ten został znaleziony w pasmie górskim Uralu
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ruten w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.