ratunku

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ratunku (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[raˈtũnku], AS[ratũnku], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, forma fleksyjna

(1.1) D., Ms. i W. lp od: ratunek

wykrzyknik

(2.1) wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia
odmiana:
przykłady:
(2.1) Zaczęła z całych sił uderzać pięściami w drzwi i wołać - Panie Janku, ja tu jestem, ratunku, ratunku!!![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) pomocy, na pomoc, przest. gwałtu, rety
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ratunek mrz, odratowanie n, poratowanie n, ratownik mos
przym. ratowniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Dołęga-Mostowicz: Prokurator Alicja Horn