ratunku

ratunku (język polski)

wymowa:

IPA: [raˈtũnku], AS: [ratũnku], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-  ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: ra•tun•ku

znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lp ratunek

(2.2) Ms. lp ratunek

(2.3) W. lp ratunek

odmiana:

(1.1) nieodm.

(2.1-3) zob. ratunek

przykłady:

(1.1) Zaczęła z całych sił uderzać pięściami w drzwi i wołać: / — Panie Janku, ja tu jestem, ratunku, ratunku!!!

(2.1) Jest ratunek i nie ma ratunku.

(2.2) Myślę o ratunku.

(2.3) Mój drogi ratunku!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pomocy!, na pomoc!; pot. gwałtu, rety!

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ratunek mrz, odratowanie n, poratowanie n, ratownik mos

przym. ratowniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. ratunek

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1-3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ratunek

• angielski: (1.1) help!, help me!
• francuski: (1.1) au secours !, à l'aide !, à moi !
• jidysz: (1.1) געוואַלד (gevald)
• niemiecki: (1.1) Hilfe
• nowogrecki: (1.1) βοήθεια (voḯtheia)
• rosyjski: (1.1) карау́л! (karaúl!)

źródła: