rannik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rannik (język polski)[edytuj]

kwitnące ranniki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈrãɲːik], AS[rã•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. Eranthis[1], rodzaj bylin z rodziny jaskrowatych; zob. też rannik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ranniki zakwitają już w lutym.
(1.1) Rannik jest rośliną trującą.
składnia:
kolokacje:
(1.1) rannik zimowy (E. hyemalis)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Eranthis w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.