pułkownikówna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pułkownikówna (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) córka pułkownika[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na balu pojawiła się też pułkownikówna.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) córka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pułk m, pułkownik m, pułkownikowa ż, pułkownikostwo n
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkownikować, pułkowniczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pułkownik + -ówna < pol. pułk + -ownik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pułkownikówna w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.