przypatrywać się

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przypatrywać się (język polski)[edytuj]

on się przypatruje (1.1)
lampart się przypatruje (1.1)
wymowa:
IPA[ˌpʃɨpaˈtrɨvaʨ̑‿ɕɛ], AS[pšypatryvać‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.denazal.zestr. akc.akc. pob.
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. przypatrzyć się)

(1.1) patrzeć na kogoś / coś z uwagą
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIIa
przykłady:
(1.1) Chory zmarszczył brwi i przypatrywał się rotmistrzowi uważnie[1].
składnia:
(1.1) przypatrywać się + C.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przyglądać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bruno Jasieński, Palę Paryż, 1974, Narodowy Korpus Języka Polskiego.