praworęczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

praworęczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑], AS[pravorṇčność], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ę akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posługiwanie się głównie prawą ręką, jej większa sprawność; zob. też praworęczność w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Praworęczność wykazuje ponad 70% ludzkości.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) leworęczność, mańkuctwo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. praworęczny
rzecz. praworęczny mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. oburęczność
tłumaczenia:
źródła: