poręczyciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poręczyciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) poręczyciel wekslowy
synonimy:
(1.1) gwarant, żyrant
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poręczanie n, poręczenie n, poręczycielka ż, poręczycielstwo n, poręka ż
czas. ręczyć, poręczać ndk., poręczyć dk.
przym. poręczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: