paleobotanika

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

paleobotanika (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpalɛɔbɔˈtãɲika], AS[paleobotãńika], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. na 3 syl.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nauka o roślinach kopalnych; zob. też paleobotanika w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Badania prowadzone w Zakładzie Paleobotaniki obejmują historię rozwoju flory i przemiany szaty roślinnej w oparciu o metodę analizy pyłkowej.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) katedra / zakład paleobotaniki
synonimy:
(1.1) paleofitologia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) paleontologia, botanika
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paleobotanik m
przym. paleobotaniczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[3], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. ze strony Instytutu Botaniki Polskiej Akademii Nauk
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło paleobotanika w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło paleobotanika w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.