pęcherz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pęcherz (język polski)[edytuj]

pęcherz (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia
(1.2) anat. zbiornik moczu u kręgowców
(1.3) zool. zob. pęcherz pławny
(1.4) zool. zob. pęcherz powietrzny
(1.5) techn. bańka gazu w odlewie
(1.6) daw. dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Na skórze pojawiły mu się pęcherze, które skrupulatnie skrywał przed babką.
(1.2) Mam pełny pęcherz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bąbel, wybrzuszenie
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński) pacharzina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pęcherzowiec mzw, pęcherzowość ż, pęcherzyca ż
zdrobn. pęcherzyk m
przym. pęcherzowy, pęcherzowaty, pęcherzykowaty
związki frazeologiczne:
jak kot z pęcherzem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: