omnipotens

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

omnipotens (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wszechmocny, wszechpotężny, wszechmogący
odmiana:
(1.1) omnipoten|s, ~tis (deklinacja III); nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) et ero vobis in Patrem, et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotens.[1]i będę wam Ojcem, a wy będziecie moimi synami i córkamimówi Pan wszechmogący.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. omnipotenter
rzecz. omnipotentia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. omnis + potens
uwagi:
źródła:
  1. Nova Vulgata, Ad Corinthios epistula II Sancti Pauli Apostoli 6, 18
  2. Wulgata, tłum. BT 2 Kor 6, 18