odtrutka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odtrutka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔtˈːrutka], AS[o•trutka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) farm. środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny; zob. też odtrutka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) antidotum
antonimy:
(1.1) trucizna, trutka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odtrucie n, odtruwanie n, trucizna ż
czas. odtruwać ndk., odtruć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: