obrzęk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrzęk (język polski)[edytuj]

obrzęk (1.1)
obrzęk (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała; zob. też obrzęk w Wikipedii
(1.2) leśn. wada drewna ze zniekształceniami w postaci narośli, zgrubień, wybrzuszeń; zob. też obrzęk (wada drewna) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) obrzęk gazowyobrzęk głodowyobrzęk limfatycznyobrzęk miejscowyobrzęk mózguobrzęk naczynioruchowyobrzęk płucobrzęk Reinkegoobrzęk śluzowatyobrzęk uogólnionyobrzęk zapalny
synonimy:
(1.1) nabrzmienie, obrzęknięcie, obrzmienie, opuchlizna, puchlina, spuchnięcie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brzęknięcie n, obrzęklina ż, obrzękłość ż, obrzęknięcie n, obrzękowcowate nmos
czas. brzęknąć ndk., obrzękać ndk., obrzęknąć dk.
przym. obrzękły, obrzęknięty, obrzękowy, przeciwobrzękowy, obrzękowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: