nabyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

nabyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. nabywać)

(1.1) wejść w posiadanie czegoś, płacąc za to
(1.2) zyskać, osiągnąć coś, dojść do czegoś

czasownik zwrotny nabyć się

(2.1) daw. długo gdzieś lub z kimś być
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) A choć do supermarketu wchodzę z listą zakupów, zawsze nabędę kilka rzeczy impulsywnie.[1]
(1.2) Gorzko żałuję, że nie nabyłem umiejętności robienia pięknych obrazów.[2]
składnia:
nabyć + B.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kupić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nabywanie
czas. nabywać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Przekrój, nr 2918, Kraków, 2001, Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Najprostszą drogą. Rozmowy z artystami, Barbara Ziembicka, 1998, Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.