manicure

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

manicure (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

manicure (1.1)
wymowa:
(spolszczona) ‹manikjur›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk; zob. też manicure w Wikipedii
odmiana:
(1.1) nieodm., lub
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. manicurzysta m, manicurzystka f
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. manucure < łac. manus + curare
uwagi:
(1.1) inna pisownia: manikiur
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kosmetyka
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło manucure w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1997, ISBN 978-83-214-1375-4.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło manikiur w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

manicure (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) manikiur, manicure
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: