kulminacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kulminacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja], AS[kulmʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu
(1.2) astr. proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) kulminacja górnakulminacja dolna
synonimy:
(1.1) apogeum, szczyt
(1.2) górowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kulminować ndk.
przym. kulminacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. culminare od łac. culmen, culminis
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.