kukurydza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kukurydza (język polski)[edytuj]

pole kukurydzy (1.1)
kukurydze (1.2)
kukurydza (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌkukuˈrɨʣ̑a], AS[kukuryʒa], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  Zea L.[1], rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; zob.  też kukurydza w Wikipedii
(1.2) kulin.  kolba kukurydzy (1.1)
(1.3) kulin.  ziarno kukurydzy (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
(1.3) blm ,
przykłady:
(1.1) Najwcześniej kukurydza była uprawiana w Meksyku.
(1.2) Od ulicznego sprzedawcy można było kupić kukurydzę, po 5 złotych za sztukę.
(1.3) Dziadek pod wieczór sypnął kurom kukurydzy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kukurydzianka f , kukuruźnik m , kukurydzowe nm.-os. 
przym.  kukurydziany, kukurydzowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Zea w katalogu gatunków