kto ze mną jeść nie chce chleba, ja z nim nie będę kołacza

kto ze mną jeść nie chce chleba, ja z nim nie będę kołacza (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈktɔ ˈzɛ‿mnɔ̃w̃ ˈjɛ̇ɕt͡ɕ ˈɲɛ‿xt͡sɛ ˈxlɛba ˈja ˈzʲ‿ɲĩmʲ ɲɛ‿ˈbɛ̃ndɛ kɔˈwat͡ʃa], AS: [kto ze‿mnõũ̯ i ̯ėść ńe‿χce χleba i ̯a zʹ‿ńĩmʹ ńe‿bẽnde kou̯ača], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• denazal.• asynch. ą • asynch. ę • zmięk. międzywyr.• przyim. nie tw. syl.• zestr. akc.• wym. warsz.

^ⓘ

znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) ludzie nie chcą świętować i weselić się z kimś, kto nie dzielił z nimi codziennych trosk

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• inne wersje: kto ze mną chleba jeść nie chce, ja z nim i kołaczów nie będę • kto ze mną jeść nie chce chleba, ja z nim kołacza nie będę jadł • kto z nami nie chce chleba, my z nim i kołaczy
• zobacz też inne przysłowia o chlebie, kołaczu

tłumaczenia:

źródła:

•  Hasło „chleb” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 53.
• Grzegorz Knapski, Thesauri polono-latino-graeci Gregorii Cnapii e Societate Iesu., tom III, Cracoviae Typis Francisci Caesarii, 1632