kompletować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kompletować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃mplɛˈtɔvaʨ̑], AS[kõmpletovać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) uzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Kierownik wyprawy kompletuje skład ekipy na wyjazd.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kompletować zespół / skład / listę uczestników / książki / znaczki pocztowe
synonimy:
antonimy:
(1.1) dekompletować, rozkompletowywać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. skompletować
rzecz. komplet m, komplecik m, kompletność ż, kompletowanie n, skompletowanie n
przym. kompletny
przysł. kompletnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: