Przejdź do zawartości

izolować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

izolować (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyizolować)

(1.1) wydzielać z całości

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaizolować)

(2.1) pokrywać izolacją

czasownik przechodni niedokonany (dk. odizolować)

(3.1) oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia
(3.2) być używanym jako izolacja

czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. wyizolować się)

(4.1) oddzielać się od czegoś

czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. odizolować się)

(5.1) odsuwać się od innych, pozostawać w odosobnieniu, trzymać się na uboczu
odmiana:
(1-3) koniugacja IV
(4-5) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(3.1) oddzielać, separować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. odizolować, wyizolować, zaizolować
rzecz. izolacja ż, izolacjonizm m, izolacjonista m, izolat m, izolator m, odizolowanie n
przym. izolowany, izolacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. isolare[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Alfred Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, Kazimierz Nitsch (red.), „Język Polski” (1), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, styczeń 1947, s. 21, ISSN 0021-6941, OCLC 749162769 (pol.).