inscenizacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

inscenizacja (język polski)[edytuj]

inscenizacja (1.1) „Pięknej i bestii
wymowa:
IPA[ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja], AS[ĩũ̯scẽńizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teatr. wystawienie utworu dramatycznego na scenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W ostatniej przedszkolnej inscenizacji pór roku moja córka była jesienią.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inscenizator m, inscenizatorka ż
czas. inscenizować ndk., zinscenizować dk.
przym. inscenizacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.