indolencja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

indolencja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja], AS[ĩndolncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
(1.1) Twoja indolencja intelektualna mnie przeraża.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. indolentny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. indolentianieczułość na ból[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło indolencja w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. II, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 107.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło indolencja w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.