iść w Polskę

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

iść w Polskę (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza czasownikowa nieprzechodnia niedokonana

(1.1) jechać w nieznanym kierunku[1]
(1.2) pot. upijać się przez wiele dni w barach, restauracjach itp.[2]
odmiana:
(1.1-2) zob. iść, „w Polskę” nieodm.
przykłady:
(1.2) W Polskę idziemy, drodzy panowie, • W Polskę idziemy, • Nim pierwsza seta zaszumi w głowieDrugą pijemy[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) iść, dokąd oczy poniosą, iść, dokąd oczy zaprowadzą, iść, gdzie oczy poniosą, iść, gdzie oczy zaprowadzą, iść w siną dal
(1.2) pot. iść w kurs, iść w rejs, iść w tango, ruszać w kurs, ruszać w rejs, ruszać w tango
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem, oprac. Elżbieta Sobol, s. 229, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15224-6.
  2. Słownik frazeologiczny PWN z Bralczykiem, s. 229
  3. fragment refrenu piosenki Wojciecha Młynarskiego