horca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

horca (język gaskoński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. roln. kosiarka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

horca (język hiszpański)[edytuj]

homofon: orca
wymowa:
IPA['or.ka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szubienica
(1.2) widły
odmiana:
(1) lm horcas
przykłady:
(1.1) El cuatrero fue condenado a muerte y murió en la horca.Koniokrad został skazany na śmierć i zginął na szubienicy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) patíbulo, cadalso, pena, tormento
(1.2) horqueta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ahorcar
przym. horcado
rzecz. horcadura ż, horcajo m, horcajadas ż, horqueta ż
zdrobn. horquilla ż, horcajadillas ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. furca
uwagi:
źródła: