furca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: furcã

furca (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) widelec
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

furca (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedmiot o rozdwajających się końcówkach przypominających widły, w starożytności wykorzystywany jako widły w gospodarstwie domowym, a także jako podpórka w uprawie np. winorośli, do unieruchomienia bydła i przy egzekucjach[1]
odmiana:
(1.1) furc|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
(1.1) Et cum comperisset nudi hominis cervicem inseri furcae, corpus virgis ad necem caediObnażają winowajcę, szyję kładą między widły, ciało sieką rózgami na śmierć[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. furcifer m, bifurcatio ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. William Smith, D.C.L., LL.D.: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, John Murray, Londyn, 1875
  2. Swetoniusz: Żywot Nerona, 49