gotlandzki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gotlandzki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡɔˈtlãnʦ̑ʲci], AS[gotlãncʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przym. od Gotlandia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język gotlandzki; zob. też język gotlandzki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W jego sąsiedztwie znaleziono liczne obiekty pochodzenia skandynawskiego (gotlandzkie i szwedzkie), datowane na VIII/IX- koniec IX w[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Gotlandia ż, Gotlandczyk mos, Gotlandka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wiesław Długokęcki, Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach. Władza i społeczeństwo, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.